Veel te vroeg geboren,nog zo pril, nog zo klein.Alle hoop op jullie gerichthelaas mocht het niet zo zijnlieve, kleine … je broertje en zusje hebben het niet gehaald.Daarom zijn we heel erg verdrietigmaar als we jou daar zien liggen,beseffen we, dat jij een stukje van ze meedraagt.
De baby’s waar ik nu mee speel, die wonen in een luchtkasteel.het is heel hooghet is heel vertussen zon en avondster,nog verder dan de regenboogde wolkenlift bracht mij omhoog.
Aan zee. Het water loopt naar de duineneen meeuw verliest van de wind.Ik zie bij de vloedlijn een werelddie steeds opnieuw begint.In mijn hoofd begin ik te reizennaar de verte waar iets op mij wacht.De wind zal mij sturen,soms zacht, soms met kracht.
Use advanced navigation for a better experience.
You can quickly scroll through posts by pressing the above keyboard keys. Now press Esc to close this window.
