In 1997 was ik in verwachting van ons eerste kindje. We wilden graag een leuke, korte tekst voor op het geboortekaartje, maar konden niets vinden. We vonden alles veel te afgezaagd of zo ontzettend standaard.
Dus plaatste ik een oproepje de Jonge Ouders. Tientallen brieven waren het gevolg. De meeste schrijvers vroegen mij om een gedicht toe te sturen.
Omdat er zoveel mensen op zoek waren naar geboortegedichten wilde ik de gedichten gaan sparen en op
één of andere manier beschikbaar stellen.
Door het verzamelen kwam ik in aanraking met andere verzamelaars en het uitwisselen was begonnen.

Na een jaar was de verzameling flink gegroeid en ik bleef mensen maar stapels met gedichten toesturen.
Dat kon natuurlijk niet door blijven gaan. Ondertussen al duizenden gedichten verzamelt.

December 1999 kregen we ons tweede kindje, dus al die gedichtjes kwamen weer goed van pas.

In de zomer van 2000 leerde ik een website te bouwen. Ik ging als vrijwilligster van Technika 10 Almere, meisjes van 10 cursus html geven. Dan moet je natuurlijk eerst zelf aan de slag. Ik had totaal geen verstand van websites bouwen. Je wilt ook een doel hebben om een website te bouwen. Eén van de doelen was het beschikbaar maken van alle gedichten.
Zo ontstond de eerste geboortegedichten-website. Destijds nog in een homepage en hobbyachtig uiterlijk.
De website bleef niet onopgemerkt en steeds meer mensen stuurden mij gedichten toe, die ik trouw elke week op de website zette.
Er werd ondertussen een nieuwe website gebouwd (aldoende leert men!)

Vanaf zomer 2001 ben ik weer gaan werken. Naast mijn werk en gezin, de site bijhouden lukte bijna niet meer.
Ook omdat ik een tweede website heb over een andere hobby: zelf kleding maken, die ik veel leuker vond om bij te houden.
Ik merkte ook dat ik niet meer in de babyblues zat. Elk gedicht wat ik toegestuurd kreeg vond ik weer één van de zovelen die op elkaar lijken. Ik had er geen lol meer in. Ik hield de site ook niet meer bij.

Kleine kindjes worden groot en zo raak je ook dat gevoel van de eerste babytijd kwijt.
Je groeit met je kind mee. En die waren veel meer in K3 en Barbie geïnteresseerd.
Maar wat moet je met een website die veel bezocht wordt, maar je niet meer wilt onderhouden. Om zomaar de stekker er uit te trekken vond ik niet kunnen. Ten slotte zijn er velen die op de site zoeken naar een leuk gedicht.
Vandaar dat ik een oproep heb geplaatst op de mailinglijst van WomenontheWeb. Misschien dat iemand de website wilde overnemen, zodat bezoekers de website niet hoefden te missen.
Jawel, Martine wilde dat wel!
Ik was helemaal blij. Gelukkig toch een goed onderkomen kunnen vinden voor babydromen.nl.
Door het maken van babydromen.nl en zelfkledingmaken.nl heb ik veel geleerd.
Zoveel dat ik tegenwoordig een eigen bedrijf heb in webdevelopment. (Base Consult)

Zo zie je maar hoe een hobby kan uitgroeien en blijft groeien.

Ik wens Martine heel veel succes met babydromen.nl. Ik weet dat het een enorme klus is om alles bij te houden. Petje af, dat je de site wilde overnemen.

Groetjes Sacha de Ruiter

Note: Martine
In 2008 is de website door een crash enkele maanden offline geweest. Zonde, van al die mooie gedichtjes! Daarom ben ik begin dit jaar (januari 2009) de backup opgezocht en ben ik alle gedichten opnieuw aan het invoeren. Een hele klus, maar zeker de moeite waard!